ایران در میانه بازدارندگی ناپایدار و توطئه پنهان

نتیجه: بازدارندگی ایران احیا شده، اما هنوز پایدار نیست. دشمن هنگام نزدیک شدن به ماشه تردید می‌کند؛ این دستاورد است، ولی پایان خطر نیست. باید عمق بازدارندگی افزایش یابد و شکاف‌ها بسته شود.

گزینه‌های دشمن روشن‌اند، اما هر یک محدودیت دارد:

* جنگ محدود؛ محتمل است ولی منجر به جنگ گسترده خواهد شد چون ما به آن پاسخ گسترده می‌دهیم.
*  جنگ گسترده؛ فعلاً روی میز نیست ولی حفظ شده است.
* تداوم محاصره همراه با آشوب داخلی؛ که با انسجام و اقدام فعالانه خنثی می‌شود.
* توافق؛ کم‌احتمال، چون آمریکا حاضر به امتیاز بزرگ نیست.
* کناره‌گیری کامل آمریکا؛ بسیار بعید است و در صورت وقوع نیز همچنان رژیم اسرائیل ناچار به تصمیم‌گیری درباره ایران است.

سقف‌های زمانی حساس:

• ماه پیش‌رو و مسئله کابینه در رژیم اسرائیل
• آغاز کنگره جدید و افزایش فشار دموکرات‌ها بر ترامپ
• پایان دسامبر و آغاز ژانویه؛ فعال شدن پرونده بودجه و اهرم‌های کنگره

– تحولات درونی آمریکا: تضعیف جایگاه ونس، روایت «توقف زودهنگام جنگ» و فشار نتانیاهو و شبکه‌های طرفدار اسرائیل، ترامپ را به گزینه‌های سخت‌تر سوق می‌دهد.

– خطرناک‌ترین تحول: پیشنهاد جایگزین جنگ رسمی؛ انجام یک عملیات امنیتی-اطلاعاتی بسیار بزرگ و خطرناک در داخل ایران. این گزینه از نظر طراحانش «جنگ نظامی» نیست، اما می‌تواند ضربه‌ای عمیق‌تر از یک جنگ نظامی وارد کند. نشانه‌های علنی در رژیم اسرائیل و اختلاف بر سر اختیارات نخست‌وزیر موقت، این احتمال را جدی‌تر می‌کند. ریسک تصمیم هیجانی و مستقل ترامپ را نیز نباید نادیده گرفت.

سخن پایانی

صحنه پیچیده و تودرتوست. دشمن می‌داند باید تصمیم بگیرد، اما هر روز تصمیم‌گیری برایش سخت‌تر می‌شود. وحدت داخلی، هوشیاری امنیتی و افزایش عمق بازدارندگی، مهم‌ترین سرمایه‌های ماست. دشمن بر اساس ارزیابی از انسجام و آمادگی ما ریسک می‌کند یا نمی‌کند؛ عبور از این مقطع حساس بیش از هر چیز به حفظ وحدت، آمادگی و هوشیاری نیاز دارد.(منبع: سایت الف- مهدی محمدی- مشاور رییس مجلس در امور راهبردی)

انتهای پیام/