فرهیختگان نوشت: درحالی‌که آمریکا، اروپا و متحدان عربی و عبری‌شان در تلاش برای بازگشایی تنگه هرمز هستند، ایران اعلام کرده قصد دارد منطقه ممنوعه جدیدی فراتر از تنگه هرمز اعلام کند.

اعتماد نوشت: با تشديد كارزار فشار اقتصادي امريكا عليه ايران موسوم به «D-Day» و همزماني‌اش با افزايش تنش‌هاي دريايي در تنگه هرمز، واشنگتن تلاش كرده با تركيب اهرم‌هاي مالي و دريايي، هزينه‌ها عليه تهران را افزايش دهد، اما اين راهبرد با چالش‌هاي جدي مواجه است.

سایت مشرق نوشت: سرلشکر محسن رضایی در جریان گفت و گوی اخیر تلویزیونی خود به نکته ای مهم و جالب در حوزه تسلیحاتی و موشکی اشاره کرد. دبیر شورای عالی امنیت ملی کشورمان از انجام یک تست موشکی مهم علیه ناو آمریکایی خبر داد و آن را نقطه عطفی در تحول جنگ و آسیب‌پذیری محاصره خواند.

آنچه در آب‌های جنوب ایران می‌گذرد، یک درگیری تاکتیکی نیست؛ نقطه عطفی در بازتعریف نظم امنیتی منطقه است.شلیک موفق به ناو هواپیمابر و ناوشکن آمریکایی، فقط یک عملیات نظامی نبود؛ اعلام تولد دکترینی تازه در راهبرد دفاعی ایران: * «پیش‌دستی راهبردی» * «پاسخ نامتوازن و چندبرابری»

اظهارات اخیر حسن روحانی درباره جنگ، مذاکره، نظر مردم و ضرورت مراجعه به افکار عمومی، این سوال را برجسته می‌کند که اساساً چرا در روایت او، جای آغازگر جنگ و مدافع جنگ تغییر کرده است؟

روزنامه ایران نوشته است: دموکرات‌ها معتقدند فضای سیاسی به نفع آنها کار می‌کند، زیرا احساسات رأی‌دهندگان نسبت به دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، همچنان رو به وخامت است.

حمیدرضا گودرزی، عضو فراکسیون مستقلین مجلس در روزنامه ایران نوشته است: متأسفانه همچنان شاهد هستیم که اقلیتی پرسر و صدا و پرحاشیه با برخی اظهارات و اقدامات خود بر طبل اختلاف و تفرقه می‌کوبند و به ایجاد دودستگی و التهاب در جامعه دامن می‌زنند.

فرهیختگان نوشت: شلیک ایران به سمت ناو هواپیمابر آمریکایی جنگ را وارد فازی جدید کرد. بامداد یکشنبه (۱۵ شهریور ۱۴۰۵) نیروهای مسلح ایران با چند فروند موشک بالستیک، ناو هواپیمابر و یک ناوشکن ارتش تروریستی آمریکا را هدف قرار دادند.

امروز وقتی با توجه به شرایط فعلی به تفاهمنامه مشترک ایران و آمریکا که با میانجی‌گری پاکستان محقق شد می‌نگریم، یک واقعیت بیش از همه خودنمایی می کند و آن هم این است که کاخ سفید عملا به هیچکدام از تعهدات خود در قالب موضوعات مختلف عمل نکرده است.

ما با شهادت، زنده ایم. این فقط یک رجز نیست در برابر مرگ آفرینان، که در باور دینی و حتی احساس تجربی ما، شهید نه تنها نمی میرد که در زیستی مدام و موثرتر، تکلیفِ خویش را پی می گیرد. به عبارت ملموس تر، شهادت، فقط یک نوع حماسی رفتن نیست، عارفانه آمدن هم هست و ماندگاری مدام نیز هم.