
چرا نباید قدرت نظامی و ژئواکونومیک خود را به صندوق رأی بیگانگان گره زد؟
گیریهای جناحی در واشنگتن، مقصریابی دموکراتها و جمهوریخواهان پیرامون باتلاقهای منطقهای و بنبست فلجکننده دولتسازی در تلآویو، پرده از یک واقعیت برمیدارد: بحران در اتاق فرمان رقیب. با این حال، خطای بنیادین زمانی رخ میدهد که برخی در داخل، سیاست «صبر و انتظار» را در پیش گیرند. فرصت راهبردی ما در چرخش چهرههای کاخ سفید یا کنست تعریف نمیشود؛ بلکه در «قدرت به دستآمده»ای نهفته است که امروز موازنههای نظامی، جریانهای انرژی و ساختار اقتصادی جهان را متأثر از اراده و بازدارندگی ما کرده است.












