آقازاده های واقعی

مرتضی لاریجانی هم یک آقازاده بود. پدر او، علی لاریجانی در چهار دهه گذشته همواره مسئولیت‌های مهمی در کشور داشته است…با علی لاریجانی هم تماس گرفته شد تا میان ترک ایران و شهادت یکی را انتخاب کند. مرتضی لاریجانی از همان ایام و از سر دلواپسی برای ترور پدر، همراه او شد..مصباح‌الهدی باقری‌کنی هم قبل از داماد رهبری بودن، پسر آیت‌الله باقری‌کنی، عضو اسبق خبرگان رهبری بود. چشم‌بستن بر موقعیت اجتماعی یا سیاسی‌ای که می‌توانست داشته باشد و قناعت به زندگی ساده معلمی مسیری بود که او به‌جای آقازادگی موردانتظار عرف انتخاب کرد.

فرشته باقری، فرزند رئیس ستاد کل نیرو‌های مسلح ایران بود، بالاترین مقام نظامی ایران پس از فرماندهی کل قوا که رهبر انقلاب بودند.نیرو‌های مسلح رسانه هم دارند، از روزنامه تا خبرگزاری‌های مطرح؛ اما او خبرنگاری ساده در خبرگزاری دفاع مقدس باقی ماند. حتی خودرویی هم زیر پایش نبود، ساده و بی‌ادعا می‌رفت و می‌آمد..رهبر جدید ایران یک آقازاده است. نوجوان بود که پدرش رئیس‌جمهور شد و در آغاز جوانی‌اش پدرش رهبر شد؛ اما انتخاب و اعضای خانواده‌اش و برادران و خواهرانش این بود که مطابق مکتب انقلاب اسلامی که برگرفته از آموزه‌های اسلامی است، از موقعیت خانوادگی خویش سوءاستفاده نکنند. بشری خامنه‌ای را هنوز و حتی پس از شهادت هم کسی نمی‌شناسد و انتخاب این خانواده گمنامی و سادگی و دوری از موقعیت‌های اجتماعی بود…روال عادی در جمهوری اسلامی همین بود و آنانی که به سبک طاغوت، انتخاب کردند که از مواهب دنیایی آقازادگی بهره ببرند، خلاف این روال و خلاف مکتب انقلاب اسلامی عمل کردند. رسانه هم آن‌ها را بیشتر دید و این‌گونه شد که در گمنامی آقازاده‌های محجوب جمهوری اسلامی و در جایی که شبکه‌های رسانه‌ای متعدد علیه جمهوری اسلامی فعالند و برجسته‌کردن آقازادگی منفی برای آن‌ها ثمر سیاسی دارد، آن نقطه‌های سیاه بیشتر دیده شدند.

انتهای پیام/