طهرانی مقدم مسیر امنیت ملی را با مهندسی، اراده و نوآوری ترسیم کرد

به گزارش مهر، در سالگرد شهادت سردار شهید حسن طهرانی مقدم، که هر ساله در آبان‌ماه یادآور حماسه‌ای از ایثار و نوآوری در عرصه دفاع مقدس و امنیت ملی ایران است، نگاهی می‌اندازم به زندگی پربار این قهرمان ناشناخته. او که به حق “پدر موشکی ایران” لقب گرفته، نمادی از اراده آهنین یک ملت در برابر تهدیدات خارجی بود. از کوچه‌پس‌کوچه‌های تهران قدیم تا پادگان‌های سری موشکی، داستان زندگی‌اش پر است از لحظاتی که مرز بین زندگی شخصی و تعهد ملی را محو کرده است. این گزارش، بر اساس اسناد تاریخی و روایت‌های معتبر، سعی دارد تصویری زنده و جذاب از مسیر پرپیچ‌وخم او ترسیم کند.

کودکی در دل تهران، ریشه‌های یک مبارز

حسن طهرانی مقدم در ۶ آبان ۱۳۳۸، در محله سرچشمه تهران، یکی از قدیمی‌ترین و مذهبی‌ترین نقاط پایتخت، چشم به جهان گشود. پدرش، محمود طهرانی مقدم، خیاطی زبردست بود که با دستان هنرمندش نه تنها لباس می‌دوخت، بلکه خانواده‌ای پربار و مذهبی را نیز پرورش داد. حسن، چهارمین فرزند از شش برادر و خواهر، دوران کودکی‌اش را در محله‌های سرچشمه، شکوفه و بهارستان گذراند – جایی که صدای اذان مساجد و هیاهوی بازار، بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره بود. خانواده‌ای که در آن، ارزش‌های اسلامی و عشق به اهل بیت (ع) ریشه دوانده بود، حسن را از همان کودکی با مفاهیم جهاد و مقاومت آشنا کرد. او که در مدرسه علوی تحصیل می‌کرد، نه تنها دانش‌آموز باهوشی بود، بلکه در فعالیت‌های مذهبی و ورزشی نیز پیشتاز. برادرش می‌گوید: “حسن از کودکی عاشق ساختن چیزهای نو بود؛ از کاردستی‌های ساده تا ایده‌های بزرگ‌تر.” این روحیه نوآورانه، بعدها در عرصه موشکی شکوفا شد.

نوجوانی پرتلاطم: از تظاهرات خیابانی تا پیروزی انقلاب

دوران نوجوانی حسن مصادف با اوج‌گیری مبارزات علیه رژیم پهلوی بود. او که در سال‌های پایانی دبیرستان در رشته صنایع (مکانیک) تحصیل می‌کرد، به سرعت جذب جریان‌های انقلابی شد. در سال ۱۳۵۶، پس از فوت مشکوک سید مصطفی خمینی، حسن فعالانه در تظاهرات شرکت کرد و حتی در پخش اعلامیه‌های امام خمینی (ره) نقش داشت. او که در مسجد هدایت و هیئت‌های مذهبی فعال بود، بارها با ساواک درگیر شد و حتی یک بار دستگیر گردید. اما این سختی‌ها، اراده‌اش را قوی‌تر کرد. پس از پیروزی انقلاب در بهمن ۱۳۵۷، حسن که تنها ۱۹ سال داشت، به کمیته انقلاب اسلامی محله سرچشمه پیوست و در تأمین امنیت محلات نقش ایفا کرد. این دوران، پلی بود به ورود رسمی‌اش به سپاه پاسداران در سال ۱۳۵۹، جایی که استعداد نظامی‌اش شکوفا شد.

انتهای پیام/