دوگانه غلط در محاصره نفتی

در تحلیــل «محاصره نفتی»، یک دوگانه غلط مــدام تکرار می شــود: یا گفته می شــود اگر تولید نفت ایران متوقف شــود، بخش قابل توجهــی از نفت برای همیشــه در زمین حبس میشود و عملا از دست می رود؛ یا در طرف مقابل ادعا می شود هیچ اتفاق خاصی نمی افتد و هر زمان اراده کنیم، تولید ظرف مدت کوتاهی به سطح قبلی بر می گردد. هر دو نگاه، فاصله قابل توجهی با واقعیت دارند.

اگــر از داده های واقعی شــروع کنیــم، ایران روزانه حدود ۳ تا ۳.۵میلیون بشــکه نفت تولید می کند؛ برآوردهای ســال۲۰۲۶ هــم این عدد را حدود ۳.۲ تا ۳.۶میلیون بشــکه در روز نشــان می دهنــد. از این مقدار، حــدود ۱.۸ تا ۲میلیون بشکه در داخل کشور مصرف می شود و حدود ۱ تا ۱.۵میلیون بشــکه صادر می شود؛ یعنی حدود ۵۵ تا ۶۰درصد تولید نفت ایران در داخل استفاده می شــود. همین موضوع خیلی مهم است، چون یعنی حتی در شرایط سخت هم همه تولید کشور متوقف نمی شود و بخش بزرگی از آن داخل کشور مصرف می شود. نکته ای که معمولا کمتر به آن توجه می شــود این اســت که مخازن نفتی ایران بیشتر از جنس مخازن کربناته و شکاف دار هستند و خیلی از آنها سال هاســت در حال تولیدند. میدان هایی مثل اهواز، مارون، گچســاران و آغاجاری دهه هاست فعالند. این مخازن به طور طبیعی هر سال حدود ۴ تا ۱۲درصد افت تولید دارنــد. همچنین برای اینکه فشار داخل مخزن حفظ شود، نیاز به تزریق گاز دارند و در مجموع ضریب برداشت نفت از این مخازن معمولا حدود ۲۰ تا ۲۵درصد است؛ یعنی این مخازن حساس هستند، اما کاملا قابل مدیریت هستند و سالها با همین شرایط اداره شده اند.

انتهای پیام/