زیر برگه شکست، امضا بزن!

فرهیختگان نوشت:ایران از منظر روش‌شناسی، یک استدلال محکم و تجربه شده دارد که نمی‌توان به سادگی از کنار آن گذشت. تجربه تهران در مواجهه با دولت ترامپ نشان می‌دهد او پیش از این دو بار درست در میانه فرایند گفت‌‌وگو، به خاک ایران حمله کرده است.

این حملات که شامل «جنگ ۱۲ روزه» و «جنگ رمضان» بود، نه تنها زیرساخت‌های حیاتی و اقتصادی کشور را هدف قرار داد و بارهای سنگینی بر دوش معیشت مردم گذاشت، بلکه در جریان این جنگ‌ها، ایران هزینه‌های جبران‌ناپذیری همچون شهادت رهبر معظم انقلاب، جمعی از مردم و فرماندهان ارشد نظامی و… را متحمل شد.با چنین پیشینه‌ای، هیچ پارادایم فکری نمی‌تواند تصور کند که می‌توان این اتفاقات سهمگین را نادیده گرفت و به سبک و سیاق گذشته پشت میز مذاکره نشست. نادیده گرفتن این تجارب برای ایران به معنای باز کردن مرزها روی بمب‌ها و موشک‌های دشمن و دعوت از آن‌ها به خانه‌های مردم است. به معنای دیگر، اگر ایران بخواهد بدون در نظر گرفتن این واقعیت‌ها، تمایلی به مذاکره نشان دهد یا با موضعی ضعیف وارد گفت‌وگو شود، در واقع چراغ سبزی به اتاق عملیات دشمن نشان داده و این پیام مخابره می‌شود که دشمن می‌تواند هر زمان اراده کند، ایران را بمباران کرده و سپس از طریق میز مذاکره، امتیازاتی را که نتوانسته در میدان جنگ به دست آورد، نقد کند. به همین دلیل، راهبرد اصلی ایران در این مرحله بر پایه «قطعه‌قطعه‌کردن» موضوعات مذاکره بنا شده است.

انتهای پیام/